เป็นเรื่องที่ไม่ได้นึกถึง
จนกระทั่งวันหนึ่ง ในคืนหนาว
เป็นเรื่องที่ลืมไป เป็นครั้งคราว
เรื่องราว..ของคนคนนึง


หลับตาและปล่อยใจ
นึกไม่ค่อยออกเท่าไหร่ แต่ก็อยากนึกถึง
รักครั้งแรก ที่เกิดกับคนคนนึง
ทั้งๆที่เคยตราตรึง... วันนี้กลับจืดจาง


เวลานานเหลือเกินที่เคยรัก
วันนี้กลับลืมไปว่ารู้จัก อดีตที่ไกลห่าง
หัวใจที่เคยพองโต กลับปล่อยวาง
ช่างเป็นอะไรที่เลือนลาง จนน่าแปลกใจ


ไม่มีอีกแล้วหัวใจที่เต้นตึกตัก
ไม่มีอีกแล้วความรัก ที่เคยอ่อนไหว
ไม่มีอีกแล้วความปรารถนาเป็นเจ้าของหัวใจ
อดีต..เหลือไว้ เพียงความทรงจำในใจ
.......... ที่ " ไ ม่ จํ า "




...ในที่สุด ก็เลิกยึดติด...
 
 
 
ฟินค่ะ เข้ากวีคลับไปเจอกลอนใหม่ของคุณหนึ่ง
มันเป๊ะมาก...

Comment

Comment:

Tweet

Recommend

Tags